Tijdsgeest

Sinds ik het boek "wijze mannen & wijze vrouwen" van Susan Smit heb gelezen, is o.a. mijn interesse gewekt voor de natuurreligie. Voor mij houdt dit in dat ik aan het proeven ben van wat de natuurreligie voor mij kan betekenen. Ik vind het idee om met de seizoenen te leven geweldig. Ik houd van de seizoenen, manlief helaas niet. Die wil alleen maar warmte en zon.
Ik kan midden in de zomer verlangen naar de herfst, vallende bladeren, de geur van paddestoelen, kortere dagen en dus steeds langer wordende avonden. Ik krijg daarbij visioenen van een met kaarslicht verlichte veranda, buitenhaard aan en manlief, kinderen en ik nog nagenietend van de laatste zonnestralen. Kerst vind ik sfeervol maar het liefst zonder kerstboom. Wel in een smaakvol, kaarsverlicht huis met dennentakken en een prachtig aangeklede tafel. Zucht.....
Behalve het leven met de seizoenen, leer ik ook over de maan. Elke dag zoek ik waar ze staat en leer de betekenis van elke volle maan.
Ook het jaarwiel met de acht jaarfeesten, die met de seizoenen te maken hebben, heeft mijn niet aflatende belangstelling.

Het lijkt of de natuur voor mij voor het eerst goed zichtbaar is, maar ook hoorbaar en voelbaar. Liggend in de zon zoemt een wespje in mijn oor en in plaats van hem weg te slaan, zeg ik hem gedag....ook dan verdwijnt hij.
De boom bij onze caravan, die waarschijnlijk gekapt gaat worden, heeft mijn volle aandacht. Ik leg mijn handen op zijn bast en hoop dat hij er volgend jaar nog staat. Zijn dennenappels neem ik met me mee naar huis.

Alles wat ik tot nu toe geleerd, gevoeld en geleefd heb, komt in een heel ander daglicht te staan door een artikel dat ik lees in de Libelle. Het artikel gaat over de veranderende tijdsgeest. Het blijkt dat op dit moment iedereen hangt naar 'romantiek', naar 'home made', naar 'handen in de aarde', naar 'leven in het hier en nu' en 'aandacht voor de natuur'......

Ohh.....

Laat ik me dan meeslepen met de trend van dit moment? Wil ik een moestuin omdat iedereen dat wilt? Wil ik stilstaan bij wat me werkelijk belangrijk lijkt omdat dit in de mode is?

Ik besluit dit alles te verwerken en mijn hoofd leeg te maken door een stuk te gaan hardlopen. Op het moment dat ik mijn ritme te pakken heb, breekt de zon door op deze bewolkte dag. Onderweg zie ik veel verschillende vlinders die vrolijk met me mee fladderen. De bergen liggen er schitterend bij. De wind blaast me vooruit en gaat liggen op de terugweg.

Eenmaal terug bij de caravan weet ik zeker dat dit voor mij geen trend, mode of kortdurend vermaak is. Ik ben overtuigd van de kracht en magie van de natuur die mij onderweg zoveel te vertellen had. Dat de tijdsgeest ook verandert, juich ik toe. Als iedereen zich zo ontspannen en verbonden voelt met de aarde als ik.......prima! Daar wordt de wereld een beetje mooier van.

Terwijl ik dit schrijf, vliegt er een vlinder voorbij, alsof ze bevestigen wil dat wat ik schrijf goed is. In de voortent hoor ik een harde klap. Manlief mept een vlieg dood.....toch jammer dat hij nog niet gehoord heeft van de nieuwe tijdsgeest.....