Manlief en ik hebben een droom, hij die van hem en ik die van mij. Omdat wij graag samen zijn en elkaar onze droom gunnen, hebben wij bedacht om beide dromen gelijktijdig te gaan verwezenlijken.
Even in het kort de droom: manlief wil graag samen vijf maanden van het jaar in Oostenrijk doorbrengen, ik wil graag een eigen praktijk.
Dit betekent dat wij allebei een eigen traject lopen om dit te kunnen verwezenlijken. Manlief's traject is zijn eigen pakkie-an, om het zo maar eens te zeggen. Hij zal zelf keuzes moeten maken om zijn deel van de droom te kunnen verwezenlijken.
Mijn traject is ingezet op het moment dat ik mijn studie begon. Na veel twijfelen en 'beren op de weg', heb ik mijn droom nu volledig omarmd. Ik weet zeker dat het lukken gaat, want wat ik het afgelopen jaar geleerd heb is, dat wanneer je iets echt wilt, dat wanneer je geen twijfels hebt, dat wanneer je niet bang bent te veranderen, dat er dan dingen op je pad komen die jouw plan ondersteunen.
Dat blijkt bijvoorbeeld uit de vacature die ineens op mijn pad komt. Een baan op een andere afdeling voor de duur van één jaar. Ik heb mijn een deel van mijn vaste uren ingeruild voor uren die ik over één jaar niet meer terug kan krijgen. Op het moment dat ik klaar ben met mijn studie, ga ik minder uren werken. Mooier kan het niet, toch? Ik weet zeker dat er meer van dit soort meewerkende gebeurtenissen op mijn pad zullen komen.
Kijkend naar de afgelopen maanden kan ik alleen maar constateren dat ik vooral niet teveel vooruit moet willen kijken. Ik heb steeds vaker het idee dat ik niet moet zoeken naar zekerheden en me niet moet vastklampen aan het 'veilige' bekende. Want wat is het ergste dat kan gebeuren? De wereld zal niet vergaan, mijn wereld ook niet. De keuzes die ik in mijn leven gemaakt heb, zijn niet allemaal weloverwogen geweest. Maar ik heb nog nooit spijt gehad van mijn keuzes. Ik spring gewoon in het diepe in de volle overtuiging dat ik, omringd door liefde en lieve mensen, vanzelf weer boven kom. Dat is tot nu toe altijd zo geweest dus waarom zou het nu anders zijn?