Boze vrouw

Manlief is op reis en dat betekent dat ik zelf weer verantwoordelijk ben voor alles wat er in huis gebeurt en gebeuren moet. En dat is prima! Met dochter A en zoonlief, die hun steentje bijdragen, lukt het goed.

Toch raak ik uit mijn humeur en ga mopperen want….
Waarom vind ik het goed dat manlief nu al op reis is en pas in september terugkomt?
Waarom laat hij niet 24/7 iets van zich horen?
Waarom krijg ik geen aandacht?
Kortom ik doe zielig.

Het slaat nergens op want ik ben zelf degene….
die tegen manlief zeg dat hij niet heen en weer moet rijden tussen thuis en de camping,
die niet als eerste contact zoekt met manlief (want hij is tenslotte degene die weg is),
die even geen aandacht krijgen, best wel lekker vind.

Terwijl ik zo aan het mopperen ben, zegt collega S dat manlief waarschijnlijk even druk bezig is op de camping en dat hij gewoon eventjes niet met zijn gedachten thuis is (omdat hij degene is die van huis is).

Ze heeft natuurlijk gelijk.

Als ik zelf een dag, weekend, weekje weg ben, stap ik ook de deur uit en denk…..lekker even ‘me-time’…..het zal wel goed gaan thuis…..ik ga echt niet de hele tijd contact zoeken….
Sinds deze vriendelijke reprimande van collega S gaat het weer goed met me. Zij heeft manlief behoedt voor een boze vrouw.

Ik denk dat hij haar erg dankbaar is……..