Loslaten

Je hoort het steeds om je heen: loslaten. Eerst moesten we vooral 'aarden', nu moeten we 'loslaten'. Ik vond dat aarden al een leuke opgave maar het loslaten is iets anders. Ik heb daar een beeld bij; eerst met beide benen stevig op de aarde om haar nu weer los te laten en te zweven.....maar dat wordt niet bedoeld: zweven.
Nee, met los laten bedoelen ze volgens mij het loslaten van oude gedachten zodat je daar niet meer door belemmerd wordt. Moeilijk?  Echt, wel! Maar wel zinvol en zeker waar. Het betekent o.a. dat je hoe je naar iemand kijkt en wat iemand met je doet, altijd moet bijstellen. De 'oude ander' loslaten, zodat de 'gegroeide ander' zichtbaar wordt. Iedereen groeit; jij uiteraard maar de ander ook. En daar zit nu juist de moeilijkheid, want je ziet die ander niet groeien. Je merkt alleen van jezelf dat je groeit.
Die ander groeit echter wel degelijk, alleen helaas niet altijd in de richting die je graag zou willen. En wat doe je dan.....yep....loslaten.
Ik vind dat nogal wat; zien dat iemand een richting opslaat die niet goed is voor hem of haar en dan loslaten. Dus doe ik dat maar niet, in ieder geval niet helemaal. Ik ben ervan overtuigd dat je moet loslaten maar er ook voor moet zorgen dat je iemand opvangt als het loslaten niet goed gegaan is. Net als pannenkoeken bakken; je laat het beslag langzaam garen, je gooit de pannenkoek omhoog, vangt het weer op om verder te garen en als de pannenkoek helemaal gaar is, laat je hem op een bordje glijden. Maar hoeveel pannenkoeken moet je bakken voordat het loslaten genoeg is?
En om het dichtbij te houden: hoeveel pannenkoeken ga ik bakken om onze kinderen los te laten?

Ik zou het ook graag willen omdraaien; hoeveel pannenkoeken gaat die ander bakken om mij los te laten? Gaat die ander zien dat ik, net als de ander, gegroeid ben en zijn of haar mening over mij bijstellen? Zal die ander zien dat ik losgelaten wil worden?
En om het dichtbij te houden: hoeveel pannenkoeken gaan onze kinderen bakken voor ze mij loslaten? Hoeveel tijd hebben ze nodig om hun mening over mij bij te stellen omdat ik, net als zij, gegroeid ben? Zullen ze zien dat ik losgelaten wil worden?
Want dat is wat ik wil. Losgelaten worden om me verder te kunnen ontwikkelen, verder te kunnen groeien, voor mezelf en in mijn relatie.

Zo, dan ga ik nu de bank loslaten en pannenkoeken bakken.....